Het acupunctuuronderzoek
Het stellen van een diagnose tijdens een acupunctuuronderzoek gebeurt anders dan in de Westerse geneeskunde. Er wordt een energetische balans van de patiënt opgemaakt aan de hand van 4 observatietechnieken:
De gestelde diagnose bepaalt de puntenkeuze alsook welke kruiden er eventueel zullen worden gebruikt.
Het zijn extra technieken die een acupuncturist toelaten niet enkel een diagnose te stellen over de lokale klacht maar ook over het lichaam in zijn totaliteit. Natuurlijk wordt er ook rekening gehouden wordt met de moderne onderzoeksmethoden zoals bloedtesten, röntgenopnamen, scan, echografie, e.d. Deze technieken worden hier echter niet verder beschreven omdat ze geen deel uitmaken van de energetische diagnose.
Anamnese of voorgeschiedenis
Aan de hand van de zgn. "8 diagnostische regels" ( Intern, extern, yin, yang, warm, koud, volheid, leegte) wordt getracht de oorzaak van de kwaal te achterhalen. De patiënt wordt gevraagd zo nauwkeurig mogelijk zijn klachten te beschrijven, alsook het ontstaan ervan. Verder worden er nog een hoop bijkomende vragen gesteld over de algemene gezondheidstoestand, die op het eerste zicht weinig of niets met de klacht te maken schijnen te hebben maar een goed beeld kunnen geven van de onderliggende problematiek.
Polsdiagnose
Door de polsname krijgt men een "energetisch beeld" van de patiënt. Bij elk polsgewricht zijn 3 plaatsen, waar op 3 verschillende diepten de pols gevoeld wordt. De therapeut voelt naar snelheid, regelmaat, diepte, breedte, lengte, amplitude en spanning in de polsslag. Elk orgaan heeft zijn eigen plaats op de pols en op deze manier kan men, dankzij polsdiagnose, zich een beeld vormen van de energetiche kwaliteit van de organen.
Tongdiagnose
Alhoewel deze methode voor de meeste mensen vreemd overkomt is het een zeer goede, betrouwbare en objectieve manier van waarnemen. Er wordt gekeken naar vorm, kleur, glans en tongbeslag. Elk orgaan heeft zijn eigen zone op de tong: het hart vinden we terug op de tongpunt, de dikke darm en de longen vlak achter de hartzone. De energie van lever en galblaas nemen we waar aan de zijkant van de tong. De maag en milt bevinden zich in het midden en helemaal vanachter op de tong situeert zich de nierzone.
Via de tongdiagnose krijgt de therapeut op een eenvoudige manier een goed beeld van de interne toestand van de patiënt. Voor de patiënt is er ook een voordeel: U krijgt eindelijk eens de mogelijkheid om ongestraft uw tong uit te steken!
Algemene observatie
Traditioneel spreekt hen hier van de 4 parameters "zien, voelen, horen, ruiken". De meeste mensen nemen de oppervlakkige gezondheidstoestand van hun vrienden automatisch waar: hebben ze wallen onder de ogen, spreken ze met sterke of zwakke stem, hebben ze rimpels op het voorhoofd of rond de mond, enz. Al deze factoren samen kunnen wijzen op verstoringen van de energetische kwaliteit van één of meerdere organen.